Het Henk-huis bij het zwembad

In juni kwam mijn zwager Henk naar Sbria om te helpen bij een nieuw project: een huisje voor opslag bij het zwembad. Het waren heerlijk zomerse dagen. Hout haalden we bij Massimo van Alpilegno, tussen Ceva en Lesegno. Onderweg genoten we, te midden van vakbroeders, van een pranzo di lavoro. Vervolgens liet mijn auto het  afweten, maar bracht Massimo zonder gedoe alle hout netjes tot naast het zwembad. Fijne service, sympathieke man.

Wat een overzichtelijke klus leek – vier palen, wat planken en 140 dakpannen – bleek al op dag één een samenwerking tussen twee totaal verschillende werelden. Ik werk graag op gevoel, met de natte vinger en een beetje improvisatie. Henk daarentegen leeft in millimeters, waterpassen en proefstukjes.

Waar wij dachten twee dagen nodig te hebben, werden het er vijf à zes. Elke ochtend begon met een werkbespreking bij het ontbijt: over hellingshoeken, centimeters overstek en hoe “het eigenlijk hoort”. Soms botste dat, vaak werd er gelachen.

Het resultaat mag er zijn: een stevig, recht en prachtig huisje. Zonder Henk was er ook een huisje gekomen, maar dit is er eentje die blijft staan. Naast het Ed-pad (twee jaar eerder gemaakt door zwager Edwin) hebben we nu officieel ook een Henk-Huis.